Bir Takvim Yaprağından Daha Fazlası

Takvimler yine değişti. Eski yıl, ardında yarım kalan cümleler, tutulan sözler ve unutulan hayaller bırakarak sessizce çekildi. Yeni yıl ise her zamanki gibi kapımızda; tertemiz, boş bir defter gibi duruyor. Ne yazacağımız, nasıl dolduracağımız tamamen bize ait.

Yeni yıl denince çoğumuz büyük kararlar alırız: daha çok çalışmak, daha sağlıklı yaşamak, daha az üzülmek… Ama asıl mesele bu kararları almak değil, küçük ama istikrarlı adımlarla onları hayata geçirebilmek. Çünkü hayat, büyük değişimlerden çok küçük alışkanlıklarla şekilleniyor.

Geçen yıl bize şunu öğretti: Her şey planladığımız gibi gitmeyebilir. Beklenmedik anlar, ani değişimler, hayal kırıklıkları… Ama aynı zamanda dayanıklılığı, sabretmeyi ve yeniden başlamayı da öğrendik. Belki de yeni yılın en büyük vaadi tam olarak budur: yeniden başlama cesareti.

Yeni yıldan mucizeler beklemek yerine, kendimize karşı biraz daha anlayışlı olmayı deneyebiliriz. Daha çok dinlemek, daha az yargılamak; hem başkalarını hem kendimizi. Çünkü bazen en büyük yenilik, bakış açımızı değiştirmektir.

Yeni yıl hepimize sağlık, huzur ve umut getirsin. Ama unutmayalım: Umut, takvimle değil, insanın içinden başlar. Mutlu yıllar.