GÖYNÜK'ÜN YOLLARI: SABRIN DA BİR SINIRI VAR

Göynük’ün yolları artık yol olmaktan çıkmış durumda…
Çukur mu saysak, kader mi desek belli değil.
Bu ilçenin insanı yıllardır unutulmuşluğun içinde yaşamaya mahkûm edilmiş gibi.
Bir giden pişman…
Bir de gitmeyen.
Çünkü o yollarda direksiyon tutmak değil mesele;
o yollarda araç kullanmak, arabanın ön takımını kucağa almak demektir.
Her gün aynı eziyet, aynı çile…
İnsan soruyor kendi kendine:
Bu ilçenin suçu ne?
Göynük yıllardır seçim zamanı hatırlanıp, seçim bitince kaderine terk edilen bir ilçe olmaktan yoruldu.
Vatandaş artık laf değil, hizmet görmek istiyor.
Çünkü verilen sözler asfalt kadar sağlam olmadı bu memlekette.
Bolu’nun iki vekiline şahsi bir sözüm yok.
Fakat özellikle Sayın Yüksel Bey’e birkaç çift söz etmek gerekiyor.
Enerji Bakan Yardımcılığı yaptınız…
Göynük’ün enerji hatları hâlâ kaderine terk edilmiş durumda.
Ulaştırma Bakan Yardımcılığı yaptınız…
Bugün Göynük yollarında ilerlemek yerine tarladan gitsek, inanın daha düzgün bir zeminde yolculuk yaparız.
Sonra tekrar vekil oldunuz…
Peki Göynük ne kazandı?
Biz bu ilçede hâlâ patates tarlasını andıran yollarda araç kullanıyorsak,
kusura bakmayın ama insanlar da şunu düşünür:
“Demek ki bazı makamlar hizmet için değil, menfaat için işgal ediliyor.”
Bu millet sabırlıdır…
Ama sabır, sessizlik demek değildir.
Göynük artık oy zamanı hatırlanan bir ilçe olmak istemiyor.
Bu insanlar çukurdan kaçarken direksiyon kırmaktan, araç sanayisine maaş bağlamaktan bıktı.
Yeter artık…
Ya bu ilçeye hak ettiği hizmeti getirin,
ya da çıkıp “Biz sizin temsilciniziz” demeyin.

Çünkü temsil etmek;
makamda oturmak değil,
milletin derdiyle dertlenmektir.