Masal Şehir Göynük

Güzelliği Tescillendi, Yolu Hâlâ Soruluyor

Bazı şehirler vardır, kendini anlatmaz; zamana bırakır.
Göynük de öyledir.
Yüzyıllardır dimdik ayakta duran evleriyle, Osmanlı’nın izini taşıyan sokaklarıyla, maneviyatıyla ve sabrıyla…
Türkiye’nin en güzel ilçeleri açıklandı.
Ve Göynük, olması gereken yerde, listede yer aldı.
Bu bir sürpriz değil.
Bu, yıllardır söylenen ama duyulmayan bir gerçeğin resmileşmesidir.
Göynük güzeldi.
Hep güzeldi.
Kimse sahip çıkmasa da…
Ama tam da burada insanın içi burkuluyor.
Çünkü bugün “Türkiye’nin en güzel ilçeleri” arasında anılan Göynük’e ulaşmak, hâlâ sabır istiyor.
Bolu’ya sadece 45 kilometre uzaklıktaki bir ilçe için bu kadar çok yol hikâyesi anlatılıyorsa, ortada bir sorun vardır.
Stabilize…
Yama…
Yeniden bozulan asfalt…
Bitmeyen geçici çözümler…
Bolu’dan Göynük’e gelmek, bir yolculuk değil adeta bir imtihan.
Oysa bu yol, sadece bir ulaşım hattı değil;
Göynük’ün turizme, ekonomiye, hayata açılan kapısı.
Masal şehir diye anlatılan bir ilçeye giden yol, masal gibi olmamalı;
Gerçek gibi sağlam olmalı.
Göynük’ün sokakları kartpostallık.
Evleri tarih dersi gibi.
Zafer Kulesi’nden bakınca manzara büyüleyici.
Ama o kulelerden aşağı bakınca görülen bir başka gerçek daha var:
Hizmet eksikliği.
Turizmden söz edilir, ama altyapı hep ikinci plana atılır.
Projeler anlatılır, ama sonuçlar gelmez.
Göynük sevilir, övülür, paylaşılır…
Ama sıra icraata gelince sessizlik başlar.
Akşemseddin’in mirasını taşıyan bu ilçe,
Bugün sabrıyla anılıyor.
Göynük halkı yıllardır aynı cümleleri duyuyor:
“Yakında yapılacak.”
“Programda var.”
“Takip ediyoruz.”
Oysa Göynük’ün artık takibe değil,
somut adıma ihtiyacı var.
Bugün bu listenin açıklanması bir başarıysa,
Bu başarıyı sadece alkışla geçiştirmek büyük bir haksızlık olur.
Bu liste, Göynük için bir ödül değil;
Bir uyarı fişeğidir.
Göynük vitrin değildir.
Göynük süs değildir.
Göynük sadece fotoğraflarda güzel kalsın diye var olan bir ilçe hiç değildir.
Masal şehir Göynük’ün güzelliği artık perçinlendi.
Şimdi sorulması gereken soru nettir:
Bu güzelliğe yakışan yolu ne zaman yapacağız?
Bu şehri ne zaman gerçekten sahipleneceğiz?
Göynük bugüne kadar güzelliğiyle sabretti.
Tarihiyle ayakta kaldı.
İnsanı ile idare etti.
Ama artık sadece “en güzel” listelerinde anılmak yetmiyor.
Bu şehir, kendisine yakışan hizmetle anılmak istiyor.
Çünkü Göynük, masal olmak için değil;
yaşamak ve yaşatmak için var.