11 Yıl Geçti, Sönmedi O Kor: Göynük'ün Yiğit Evladı Şehit Ziya Sarpkaya

Tam 11 yıl önce, 28 Temmuz günü Göynük’ün o sessiz, kadim sokaklarına ve bir babanın yüreğine kor bir ateş düştü. Telefonun ucunda yankılanan son ses, bir evladın babasına vedası değil; vatan toprağına, milletin bağrına mühürlenen bir kahramanlık çığlığıydı.
​Jandarma Uzman Çavuş Ziya Sarpkaya... Henüz ömrünün baharında, al bayrağın gölgesine gölge düşmesin diye canını siper eden, duruşu mert, yüreği memleket sevdasıyla dolu Göynük’ün öz evladı. Hakkari Şemdinli’de hain bir pusuda kahramanca şehadete yürürken, arkasında lekesiz bir onur ve hafızalardan silinmeyecek bir yiğitlik bıraktı.
​Geçen 11 yılda zaman aktı, mevsimler değişti, Göynük’ün ahşap konakları arasından rüzgâr yine esti... Ama Ziya Sarpkaya’nın adı, o ilk günkü tazeliği ve gururuyla dualarımızda yaşamaya devam etti. Bir babanın yürek burkan o son telefon görüşmesindeki sızı, bugün topyekûn bir milletin ortak acısı ve silinmez gururudur. Şehitler toprağa düşer ama yok olmazlar; onlar bu vatanın harcı, bağımsızlığımızın en masum şahididir.
​Şehadetinin 11. yıl dönümünde, Göynük’ün ve memleketin göz bebeği Ziya Sarpkaya’yı, vatan uğruna canını hiçe sayan tüm aziz şehitlerimizi rahmetle, minnetle ve sonsuz bir saygıyla anıyoruz.
​Ruhun şad, mekânın cennet, makamın âli olsun kahramanım. Bu topraklar seni de o mert sesini de asla unutmayacak.